حرف های گمشده، گفتار پنجم: آن دستی را که دارد صحنه گردانی می کند . . .
بنده بار ها بر روی بصیرت تکیه می کنم، به خاطر همین. مردم بدانند چه اتفاقی دارد می افتد؛ ببینند آن دستی را که دارد صحنه گردانی می کند، صحنه را شلوغ می کند تا در خلال شلوغی های مردم، یک عنصر خائنی، یک عنصر دست نشانده و دست آموزی، بیاید کاری را که آن ها می خواهند، انجام بدهد و نشود او را بین مردم پیدا کرد؛ این کاری است که دشمن می خواهد انجام بدهد. هر اقدامی که به بصیرت منتهی بشود، بتواند عنصر خائن را، عنصر بدخواه را از آحاد مردم و توده مردم جدا کند، او را مشخص کند، این خوب است. هر اقدامی که فضا را مغشوش کند، مشوش کند، انسان هارا نسبت به یکدیگر مردد کند، فضای تهمت آلود باشد، مجرم و غیر مجرم در آن مخلوط بشوند، این فضا مضر است، مخالف است.
۱۳۸۸/۹/۴.مقام معظم رهبری
+ نوشته شده در دوشنبه دهم مرداد ۱۳۹۰ ساعت 19:9 توسط فدایی سید علی
|
مهم ترین برهه و زمان و مکانی که تبلیغ آن جا معنا می دهد، جایی است که فتنه وجود داشته باشد. بیشترین زحمت در صدر اسلام و در زمان پیغمبر، زحمات مربوط به منافقین بود. بعد از پیغمبر، در زمان امیر المومنین (ع) زحماتی بود که از درگیری و چالش حکومت اسلامی با افرادی که مدعی اسلام بودند، به وجود می آمد. بعد هم همین جور؛ دوران غبار آلودگی فضا. و الّا آن وقتی که جنگ بدر هست، کار، دشوار نیست؛ آن وقتی که در میدان های نبرد حاضر می شوند، با دشمنانی که مشخص است این دشمن چه می گوید، کار دشوار نیست.