حرف های گمشده، گفتار یازدهم: آری، عصمت حضرت قابل تقلید نیست، ولی ...
شخصیت های عظیم تاریخ، غالبا از دوران جوانی، بلکه از دوران نوجوانی، برخی از خصوصیات را با خود همراه داشته اند و یا در خود به وجود آورده اند. برجستگی انسان های برجسته و بزرگ، معمولا به یک تلاش بلند مدت متکی است و این را ما در زندگی امیر المومنین (ع) می بینیم. من در جمع بندی این زندگی پر فراز و نشیب، این نکته را مشاهده می کنم و به شما عرض می کنم که امیر المومنین (ع) از اوایل نوجوانی تا هنگام مرگ، دو صفت بصیرت و صبر - بیداری و پایداری - را با خود همراه داشت. او یک لحظه دچار غفلت و کج فهمی و انحراف فکری و بد تشخیص دادن واقعیت ها نشد . . .
آری؛ عصمت امیر المومنین (ع) قابل تقلید نیست. شخصیت امیر المومنین (ع) قابل مقایسه با هیچ کس نیست . . . اما این دو خصوصیت در امیر المومنین (ع) قابل تقلید و قابل پیروی است. کسی نمی تواند بگوید که اگر امیر المومنین (ع) صبر و بصیرت داشت به خاطر این بود که امیر المومنین بود. همه در این خصوصیت باید سعی کنند که خودشان را به امیر المومنین (ع) نزدیک کنند؛ هر چه همت و استعدادشان باشد . . . عزیزان من! تمام مشکلاتی که برای افراد یا اجتماعات بشر پیش می آید، بر اثر یکی از این دو است؛ یا عدم بصیرت، یا عدم صبر.
۱۳۸۸/۷/۱۵.مقام معظم رهبری
مهم ترین برهه و زمان و مکانی که تبلیغ آن جا معنا می دهد، جایی است که فتنه وجود داشته باشد. بیشترین زحمت در صدر اسلام و در زمان پیغمبر، زحمات مربوط به منافقین بود. بعد از پیغمبر، در زمان امیر المومنین (ع) زحماتی بود که از درگیری و چالش حکومت اسلامی با افرادی که مدعی اسلام بودند، به وجود می آمد. بعد هم همین جور؛ دوران غبار آلودگی فضا. و الّا آن وقتی که جنگ بدر هست، کار، دشوار نیست؛ آن وقتی که در میدان های نبرد حاضر می شوند، با دشمنانی که مشخص است این دشمن چه می گوید، کار دشوار نیست.