گورباچف: مصر هشداري به رهبران خودكامه عرب است . احتمال تكرار سناريوي مصر در روسيه وجود دارد
رهبر شوروي سابق گفت: انقلابهاي مردمي تونس و مصر بيانگر آن است كه ظاهرسازي سياسي و اقتصادي نميتواند در مقابل آزاديهاي دموكراتيك مردم بايستد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، به نقل از خبرگزاري رويترز، ميخائيل گوباچف، رهبر شوروي سابق در مقالهاي در روزنامه اينترنشنال هرالد تريبيون، نوشت: براي مدتها تفكر سياسي متعارف در خصوص جهان عرب بر پايه يك تقسيمبندي غلط بود: رژيمهاي خودكامه يا بنيادگرا و يا افراطگرايي و تروريسم.
گورباچف كه با اصلاحاتش عامل فروپاشي شوروي سابق در سال 1991 شد، در ادامه نوشت: چنين ترسهايي بر پايه بياعتمادي مردم در كشورهاي عربي است و تقاضا براي آزادي بيشتر لزوما هرج و مرج و بنيادگرايي به همراه ندارد.
وي نوشت: مردمي كه در ميدان التحرير و ساير خيابانهاي قاهره تجمع كردند، خواستار خاتمه دادن به اين وضعيت بودند. من اطمينان دارم كه تمامي آنها از خودكامگي و افراط گرايي انزجار دارند.
وي افزود: مردم گفتند كه نميخواهند زير يوغ دولت خودكامهاي باشند كه چندين دهه است سكان قدرت كشور را دراختيار دارد.
گورباچف كه ماه آتي 80 ساله ميشود، ناآراميهاي كنوني در جهان عرب را هشداري به رهبران خودكامه آن خواند و گفت: آنها بايد بدانند كه نميتوانند براي هميشه بمانند و در آخر اين صداي مردم است كه تصميمگيرنده است.
رهبر شوروي سابق تاكيد كرد كه دولتي كه بدون مشروعيت باشد، بيثبات است.
گورباچف همچنين در مصاحبهاي با روزنامه وال استريت ژورنال از قدرت دولتي روسيه به خاطر نابود كردن آزادي بيان و انتخابات انتقاد كرد و گفت: اگر اين وضع ادامه يابد، احتمال پياده شدن سناريوي مصر بيشتر خواهد شد و شايد حتي بدتر از آن باشد.
طي ماههاي اخير اين اولين مطلب انتقادي در حق ولاديمير پوتين، نخستوزير و ديميتري مدودف، رئيس جمهور روسيه نيست.
به گفته گورباچف، آنها خود را "منجي ميهن" دانسته و براي حفظ قدرت شخصي خود نهايت تلاشها را به عمل ميآورند.
گورباچف همچنين از اظهارات ولاديمير پوتين و ديميتري مدودف درباره تلاش آنها براي برقراري دموكراسي استقبال كرد ولي افزود: بوي تقلب به مشام ميخورد زيرا اين اظهارات رهبران فعلي كشور به وسيله تغييرات واقعي اثبات نشده است.
مهم ترین برهه و زمان و مکانی که تبلیغ آن جا معنا می دهد، جایی است که فتنه وجود داشته باشد. بیشترین زحمت در صدر اسلام و در زمان پیغمبر، زحمات مربوط به منافقین بود. بعد از پیغمبر، در زمان امیر المومنین (ع) زحماتی بود که از درگیری و چالش حکومت اسلامی با افرادی که مدعی اسلام بودند، به وجود می آمد. بعد هم همین جور؛ دوران غبار آلودگی فضا. و الّا آن وقتی که جنگ بدر هست، کار، دشوار نیست؛ آن وقتی که در میدان های نبرد حاضر می شوند، با دشمنانی که مشخص است این دشمن چه می گوید، کار دشوار نیست.